Book

 

ห้วงทะเลลึกแค่ไหน  เราก็สามารถวัดได้

ด้วยสายวัดที่ทิ้งลงไป

ต่อให้ลึกเท่าใด ก็ไม่เกินกำลังของมนุษย์ที่จะวัดความลึกนั้น

ด้วยเทคโนโลยีสารพัด...

มีสิ่งเดียว... ที่เราไม่อาจจะวัดได้ก็คือ

จิตใจของผู้คนที่ลึกล้ำกว่าห้วงสมุทร

มีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น ที่อาจจะใช้พิสูจน์น้ำใจของคนได้

ก็คือ

การคบหาเป็นเพื่อนกัน

แล้วเวลาจะเป็นสิ่งเดียวที่พิสูจน์น้ำใจ

ของเพื่อนที่แท้

...

ตัดมาบางส่วนที่ชอบจาก

"คืนวันกับอีกบทหนึ่งของการค้นหา"

นัท  สุมนเตมีย์

 

จำชื่อหนังสือไม่ได้เดี๋ยวกลับไปค้นก่อนเล่มนี้มีหลายนักเขียน

ภาพใต้ทะเล เกาะบาหลี(ไม่เกี่ยวอันใดกับหนังสือ)

 

 

ขอบ่นนิดซึ่งไม่เกี่ยวกับ เนื้อหาข้างบน

จิตใจมนุษย์นี่ยากแท้หยั่งถึงจริงๆ เราไม่สามารถรู้ได้ว่า

ภายใต้รอยยิ้ม และการพูดจาสุภาพนั้น ออกมาจากใจหรือไม่

นั่นคือ หน้ากากหรือเปล่า 

หรือสมัยนี้ จะสวมหน้ากากใส่กันจน เป็นเรื่องปกติธรรมดา

คงไม่มีอะไรจะพิสูจน์ได้ นอกจากเจอกับตัวเองเข้าสักวัน