ching-ching

   

นัดรวมล้อ ที่ลานจอดรถ โรงเบียร์เยอรมันตะวันแดง สาขารามอินทรา มีล้อเข้าร่วมโครงการ ราวๆ

260 ล้อ upไม่นับล้ออะไหล่นะ   หรือราวๆ 60-65 คันได้กระมัง    ทุกคันจะได้รับสติ๊กเกอร์

และธงส้ม เหตุที่เป็นสีส้ม มีที่มา สีส้มเกิดจาก สีแดง กับสีเหลือง ผสมกัน แปลว่า ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด

เพราะเราอยู่ "ฝ่ายรักสัตว์"  ไม่มีมือตบ ไม่มีผ้าคาดหัว มีแต่รอยยิ้ม และ เสียงหัวเราะ

เพราะงานนี้ เด็ก สตรี และคนชรา มากันครบ    เราทึ่งมากเลย มีรถคันหนึ่ง มีคุณป้า วัย 70 -70 up

มากัน 4-5 คนได้ วัยเดียวกันหมด แล้วขับเองด้วยนะคะพี่น้อง มิได้ มีคนขับแต่อย่างใด

แบบนี้ แถวบ้านเค้าเรียกได้ว่า "ใจ จริงๆ" 

ต้องขอออกตัว ว่า รูปน้อย เพราะคิดว่าคงไม่ได้ไป คาราวานนี้ เนื่องจากติด ภารกิจ แต่เมื่อเลื่อนได้ และ

เจ่เจ้ที่นับถือ ติดต่อมาว่า ไปมั๊ย ช่วยๆไปกันเหอะ รถน้อยนะ ไปกันคาราวานจะได้เยอะๆ และเผื่อไปช่วยหยิบ

จับอะไรช่วยเค้าได้บ้าง (ซึ่งไปจริงๆแทบไม่ได้ทำอะไรเลยค่ะ เหมือนไปเที่ยวดีๆนี่เอง สนุกดี) 

เรางานยุ่งๆ และไม่ค่อยสบาย วันที่ไปก็ตื่นเช้ามากๆ แฮงค์ๆมาด้วย ไม่มีอารมณ์จะถ่ายรูปใดๆทั้งสิ้น

แต่อยากให้เพื่อนๆ คอยดู เรื่องคาราวานคนรักสัตว์นี้ ที่ "รายการคนละไม้คนละมือ"

ช่อง Thai PBS ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ 15.00-16.00 น. น่าจะออก เทป อาทิตย์ที่ 12 ตค.51ถ้าไม่ติดอะไรนะคะ โดยประมาณ (งั้นเปิดทุกอาทิตย์ดูแว้บๆก่อนละกัน กันเหนียวเนอะ)

จะมีถ่ายบรรยากาศ ได้ชมกันจุใจเลยค่ะ :) 

งั้นไปดูบรรยากาศ คร่าวๆกันดีกว่าเนอะ

 

เมื่อเดินทางถึงเขาเขียว ก็พักรับประทานอาหาร เป็นข้าวกล่อง  มีคุณเปิ้ล นาตาชา คอยเดินดูแล

กองคาราวาน ตลอด นอกจากพี่เค้าจะสวย แล้วยังใจดีด้วยนะคะ   มีคุณแหม่มวิชุดา พินดัม

พาคุณพ่อ และคุณแม่ และหลานตัวน้อย ไปเที่ยวด้วยค่ะ คนนี้ก็สวยและใจดีเช่นกัน

 

เมื่ออิ่มแล้ว มีจับรางวัล แจกของที่ระลึก หลายอย่าง  แต่ทุกคนจะได้รับแจก อาหารน้องหมา และน้องแมว

เป็นซองๆให้กลับไปลองให้ น้องๆที่บ้านชิม ดู  เราได้ของน้องแมวกลับมา  เสร็จแล้วก็นั่งรถสีขาวๆ

เที่ยวชม รอบบริเวณสวนสัตว์เปิดเขาเขียวค่ะ

แบร่  (ตัวนี้เขาเพิ่งขึ้น ที่เขา มีไรขนอ่อนๆ มายืนแลบลิ้น ทักทายนักท่องเที่ยว)

ส่วนตัวนี้ แรดค่ะ ที่บอกว่า แรด มิใช่มันเป็นแรดมีนอ แต่อย่างใด มันคือเสือแรด

เหตุเพราะ เราถ่าย รูปนี้จบ  เจ้าตัวนี้นะ มันเดินข้ามธารน้ำตกย่อมๆ ที่เห็นในรูป มันเอาขาแตะๆ น้ำ แล้วค่อยๆ เยื้องย่าง เหยียบลงไป ขาหน้าลงไปเสร็จ ขาหลัง ยังไม่ขยับ แล้วก็ยืดตัว   เหมือนแมวตื่นนอน แล้วยืดตัวอ่ะค่ะ

แล้วยืดค้างไว้ โชว์ นักท่องเที่ยว ท่าเค้าเหลือรับประทานจริงๆ มีแต่คน ขำมัน เสียดาย เรากดไม่ทันเพราะเราเก็บกล้อง เตรียมจะเดินต่อไปแล้ว

นี่ลูกเสือดาว เจ้าหน้าที่ อุ้มมาให้ถ่ายรูปใกล้ๆ เหมือนลูกแมวเลย แล้วเค้าจะเอามือ คว้ามือ นักท่องเที่ยวนะ

แบบแมวจะเล่น มีแต่คน เหว๋อ เพราะมันไม่ใช่ แมว นี่นา

เมื่อเที่ยวชม สัตว์โดยรอบเสร็จ ก็เข้าไปลาน แสดง มีพิธีการ ต่างๆ  ในรูป ผอ.สวนสัตว์เปิดเขาเขียว

ที่ยืนข้างๆคุณโรเจอร์  ที่เห็นข้างหลังเป็น สระน้ำ สำหรับใช้ในการแสดงค่ะ

  

คุณแหม่ม วิชุดา พินดัม  เธอมอบที่ดิน ให้กับ สมาคมพิทักษ์สัตว์ เธอได้รับโล่ เพื่อเป็นที่ระลึกค่ะทีนี้ก็มาถึง          การแสดง JOURNEY TO THE JUNGLE แห่งแรกแห่งเดียวในโลก (ณ ตอนนี้)

ที่ปราศจาก การเฆี่ยนตี หรือทรมานสัตว์     อยากให้ไปชมกันค่ะ น่ารักมาก

3 ตัวนี้ มาโชว์เสียว ผ่านหน้าเราไปเลย (บนหัวเราก็ว่าได้ เสียวมากกกก) เพราะมันเหมือนจะหล่นจากเชือกแต่มันก็ไม่หล่น  เรียกเสียงหัวเราะได้มากมาย

และการแสดงนี้เราประทับใจที่สุด ตั้งแต่เกิดมา เรายังไม่เคยเห็นเสือว่ายน้ำ ต่อหน้า ต่อตาแบบนี้

แล้วขอบอกว่ามันมีอยู่ตัว มันไม่ขึ้นจากน้ำ มันลอยคอ ว่ายไปว่ายมาอยู่นั่นแหล่ะ  ขามัน ควักๆน้ำ น่ารักดีค่ะ

เง๊อ นู๋จะกินง่ะ

     

ตัวนี้ปืนขึ้นไป บนยอด จะมีอุปกรณ์ยื่นออกมา แล้วเจ้าหน้าที่เค้าจะชักรอก ของสด มา เจ้าตัวนี้ มันรีบปีนๆขึ้นไปกินเลยนะ แต่ อีตอนลงนี่สิ  มันลงลำบาก  ตัวก็ใหญ่ สังเกตุเล็บเท้ามันนะ จิก แน่นเลย

    

อีกตัว ไม่ได้กิน มันยืนสมน้ำหน้าเพื่อนอยู่อีกฟ้าก (เราไม่มีเวลา ไม่งั้นจะทำ แบบใส่คำพูดในรูป )

ทุกคนลุ้น ตอน เจ้าตัวนี้ลง เพราะว่า มันค่อย ๆ ไต่แบบเอาก้น ถอยลงๆ

 

ตัวนี้ดำน้ำมุดไปกิน ในน้ำได้ไว มากๆ  นี่มันเสือหรือหมูกันแน่เนี่ย 

ที่สวนสัตว์เปิดเขาเขียวนี้มีสัตว์ให้ชมอีกมากมาย แต่คงไม่สามารถนำรูปมาให้ชมได้ทั้งหมดนะคะ

อยากให้ลองมาเที่ยวชมดู พาลูกพาหลานมา  ให้เด็กๆได้เห็น ชีวิตสัตว์ เราสามารถให้อาหารบางจุด

ได้นะคะ  ไม่อันตราย มีเจ้าหน้าที่คอยดูแล ค่ะ   เมื่อเสร็จพิธีการ และการแสดง ทุกคนก็สามารถแยกย้าย

กลับได้ตามสะดวก ค่ะใครจะไปเที่ยวต่อ บางแสน พัทยา ก็เต็มที่ ไหนก็ใกล้ทะเล ขนาดนี้แล้ว

ส่วนพวกเรา แก๊ง 5 ฉาว เอ๊ย 5 สาว  อยู่ต่อ  ขอชมโครงการที่คุณน้ำผึ้งดูแลอยู่  มีคนอยู่ต่อ จำนวนหนึ่ง

ดูรูปกันนะคะ (แต่รูปจะมืดๆหน่อย เพราะเย็นแล้วและฝนทำท่าจะตก)

  

นี่ทางเดินขึ้นไป สู่บริเวณโครงการนะคะ เหมือนเดินขึ้นเขาย่อมๆ

 

กรงสัตว์ค่ะ  ที่เราๆบริจาคกัน หรือซื้อเสื้อของคุณน้ำผึ้ง  เงินตรงนั้นมันก็จะกลายมาเป็น กรง ,ยา ,อุปกรณ์การดูแลสัตว์บาดเจ็บ  ฯลฯ  สำหรับ สัตว์ป่าที่ถูกทิ้ง    

ตัวนี้ เราไม่กล้ายืนถ่ายนาน ชื่อน้องน้ำเหลือง หรือน้องน้ำเขียว (ลืมเลยว่าชื่ออะไร)  มันตื่นคนค่ะ

มันจะไต่ๆ ๆ วิ่งๆ ด้านหลังกรง คุณน้ำผึ้งพาเที่ยวชมกรงต่างๆ ว่าเค้าอยู่กันยังไง โดนอะไรมา ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่

มีพี่ตู้มาด้วย   ยังมีอีกหลายกรง หลายชีวิต ณ บริเวณนั้น

นี่ลูกเสือ 4 ตัว ตาแป๋วเลย มองตาม คนที่มายืนดู เหมือนลูกแมวดีๆนี่เอง

จริงๆมีพื้นที่ในส่วนที่เป็น รพ.สัตว์ย่อยๆ เหมือนสถานพยาบาลพักฟื้นสัตว์ป่า แต่ว่า เราไม่ควรจะเข้าไปเพราะอาจจะทำให้สัตว์ป่าติดเชื้อได้  จึงไม่ได้เอาภาพมาให้ดูนะคะ

 

นี่คือโฉมหน้าของ ผู้ที่หน้าตาดี และใจดี 2 ท่าน    กำลังอธิบายโครงการ  ความต้องการ และวัตถุประสงค์ของโครงการ  คนดีๆกลุ่มเล็กๆ (แต่ใจไม่เล็ก)  ที่ ทำดี   ในเมื่อเห็น ก็คงต้องขอเอามาบอกต่อ ดีกว่า เก็บเงียบไว้

เว็บของกลุ่มนี้ www.animal2love.com    ยังมีพี่ๆ ทีมงาน อีกหลายคน ที่ ดูแลโครงการนี้นะคะ

อย่างน้อยก็ต้องมีกลุ่มชายฉกรรจ์ ที่คอยไล่จับสัตว์ป่าที่ มันเครียด แล้วแหกกรง หนีออกมา

หากใครใจดีอยากเป็นส่วนหนึ่งในการช่วยเหลือสัตว์ป่าถูกทอดทิ้ง ซื้อเสื้อกันเลยค่ะ ตัวละ 199

สีขาว ลายลิงลม น่ารักดีเหมือนกัน ใส่แล้วเท่ห์นะ !! (การเป็นคนใจดี นับว่าเท่ห์ ในระดับเทพเชียวล่ะ)

หรือใครไม่อยากได้เสื้อ ก็บริจาคได้ตามเว็บดังกล่าว   เงินคุณไม่ไปไหน หรือเข้ากระเป๋าใครหรอกค่ะ

มันกลับมาเป็น กรง เป็นยา เป็นอาหาร เป็นอุปกรณ์ ช่วยชีวิต สิ่งมีชีวิตนะ  ไม่ทำดีกันชาตินี้ จะไปรอทำชาติไหน

มีน้อยทำน้อย มีมากทำมาก มีแรงลง แรง  มีใจ มีสื่อ ช่วยกันกระพรือให้ระบือลั่น  ฮิ๊วววววววววว

.............

สัตว์ป่ามันก็ต้องอยู่ในป่า  หากมาอยู่ข้างนอกมันก็ดำรงชีวิตยาก หยุดซื้อหยุดขาย รณรงค์กันเข้าไป

ปากจะแหก ก็เห็นยังมีขายกันอยู่    ... พูดไปเหมือนเอาเทปเก่าเล่าใหม่ คิดว่า ทุกคนก็คงได้ยินกันจนเบื่อแล้วค่ะ

ก็ขอภาวนา ให้ พ.ร.บ.ป้องกันการทารุณสัตว์ 

เกิดขึ้นสักที หากมี พ.ร.บ.นี้ มันคลุมหมดเลยค่ะ ไม่ว่าจะสัตว์ป่าสัตว์บ้าน

 

 ปล. ยาวหน่อยนะคะ entry นี้ ว่าจะไม่ยาวแล้วเชียว นานๆ up ที ขอให้หายคิดถึงละกันนะคะ ช่วงนี้ งานยุ่งๆ และก็กำลังเบื่อๆ เลยไม่ค่อย up blog เท่าไหร่